İcra ceza mahkemesinin görevine giren suçların uzlaşma kapsamında olmamasının, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2021/186 sayılı kararında belirtilen gerekçesi nedir? İİK m. 354'te yer alan 'borcun ödenmesiyle davanın ve cezanın düşmesi' kuralı, uzlaştırma kurumundan hangi temel özellikleriyle ayrılmaktadır?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na (CGK-K.2021/186) göre, icra-iflas suçlarının uzlaşma kapsamında olmamasının temel gerekçesi, İİK'nın 354. maddesinin uzlaştırma kurumundan daha kapsamlı, basit, esnek ve icra ceza muhakemesinin amacına daha elverişli, kendine özgü bir 'etkin pişmanlık' hükmü olmasıdır. İki kurum arasındaki temel farklar şunlardır: 1) Kapsam: Uzlaştırma, tarafların anlaşmasını gerektirirken, İİK m. 354 sadece borcun ödenmesi veya şikayetten vazgeçme gibi tek taraflı iradeyle sonuç doğurur. 2) Süreç: Uzlaştırma, CMK m. 253'te düzenlenen karmaşık bir prosedüre tabidir. İİK m. 354 ise infaz dahil her aşamada, sadece borcun ödenmesiyle davanın ve cezanın tüm sonuçlarıyla birlikte düşmesini sağlar. 3) Amaç: Uzlaştırmanın onarıcı adalet amacı varken, İİK m. 354'ün temel amacı alacağın tahsilini sağlamaktır. Bu nedenle kanun koyucu, daha basit ve amaca elverişli olan İİK m. 354 varken, ayrıca uzlaştırma prosedürünün uygulanmasını zorunlu kılmamıştır.