Yargıtay 1. Ceza Dairesi Üyesi'nin karşı oy gerekçesinde, sanığın eyleminin TCK m. 27/1 kapsamında 'meşru müdafaada sınırın heyecan, korku veya telaş ile taksirle aşılması' olarak değerlendirilmesi gerektiği savunulmuştur. Karşı oyun bu sonuca ulaşırken dayandığı maddi vakıaları ve hukuki argümanları belirtiniz.

Karşı oy, sanığın eyleminin meşru savunmada sınırın aşılması olarak kabul edilmesi gerektiğini şu maddi vakıa ve hukuki argümanlara dayandırmaktadır: 1) Maktulün Saldırgan Tutumu: Maktulün 'seni yere serme zamanı geldi' diyerek tehdit etmesi ve ardından elinde kurulu bir tabanca ile geri gelmesi, sanığa yönelik haksız bir saldırının varlığını ve kaçınılmazlığını göstermektedir. 2) Ortamın Özellikleri: Olayın gece vakti, karanlık bir garajda gerçekleşmesi, sanığın korku, heyecan ve paniğe kapılması için yeterli bir sebep olarak görülmüştür. 3) Sanığın Davranışları: Sanığın ilk atışı doğrudan maktule değil, uyarı amaçlı havaya yapması, öldürme kastıyla değil, savunma amacıyla hareket ettiğinin bir göstergesi olarak kabul edilmiştir. İkinci atışın, maktulün saldırıya devam etmesi üzerine yapıldığı vurgulanmıştır. 4) Dipçikle Vurma Eyleminin Niteliği: Maktul etkisiz hale getirildikten sonra dipçikle vurma eyleminin, otopsi raporuna göre ölüm sonucuna etki etmeyen, kemik kırığı oluşturmayan basit yaralanmalar olduğu, bu nedenle öldürme kastını göstermediği, paniğin devamı niteliğinde olduğu savunulmuştur. Bu gerekçelerle karşı oy, sanığın TCK m. 27/1 uyarınca cezalandırılması gerektiğini belirtmiştir.