Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nin 2014/31333 E. sayılı kararının karşı oy yazısında, kambiyo senedindeki imza dışındaki sahtecilik iddiasının icra mahkemesince incelenemeyeceği savunulurken, Anayasa'nın hangi maddelerine dayanılmıştır?

Karşı oy yazısında, bu görüşü desteklemek için Anayasa'nın dört temel maddesine dayanılmıştır: 1. **Anayasa m. 6 (Egemenlik):** 'Hiçbir kimse veya organ kaynağını Anayasadan almayan bir Devlet yetkisi kullanamaz.' Bu ilke, mahkemelerin görevlerinin de kanunla açıkça belirlenmesi gerektiğini, yorum yoluyla görev alanı yaratılamayacağını ifade eder. 2. **Anayasa m. 36 (Hak Arama Hürriyeti):** 'Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde ... adil yargılanma hakkına sahiptir.' Bu madde, yargılamanın usul kurallarına uygun yapılmasını gerektirir. 3. **Anayasa m. 37 (Kanuni Hakim Güvencesi):** 'Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.' Karşı oya göre, sahtecilik iddiasını inceleme görevi genel mahkemelere aittir ve dar yetkili icra mahkemesini bu konuda görevli saymak, kişiyi kanuni hakiminden uzaklaştırmak anlamına gelir. 4. **Anayasa m. 142 (Mahkemelerin Kuruluşu):** 'Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.' Bu madde, mahkemelerin görevlerinin keyfi yorumlarla değil, açık kanun hükümleriyle belirlenmesi zorunluluğunu vurgular. Karşı oy, bu anayasal ilkelerden hareketle, İİK'da açıkça düzenlenmeyen sahtecilik iddiasını inceleme görevinin, yorum yoluyla dar yetkili icra mahkemesine verilemeyeceğini savunmuştur.