Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 2016/2125 E. sayılı kararında, mahkemenin, aidat alacağına ve temerrüt nedeniyle tahliyeye ilişkin bir davada, Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 33. maddesine dayanarak re'sen yetkisizlik kararı vermesi neden hatalı bulunmuştur? Bu davada yetki kuralı kesin midir?

Mahkemenin re'sen yetkisizlik kararı vermesi, bu davadaki yetki kuralının 'kesin yetki' olmaması nedeniyle hatalı bulunmuştur. Yargıtay'ın kararından anlaşıldığı üzere, uyuşmazlık aidat alacağı ve Türk Borçlar Kanunu'nun 315. maddesine dayalı temerrüt nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Bu tür davalarda, Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 33. maddesinde belirtilen 'ana taşınmazın bulunduğu yerin sulh hukuk mahkemesinin yetkili olduğu' kuralı, Yargıtay tarafından kamu düzenine ilişkin, tarafların itiraz etmese dahi mahkemenin re'sen dikkate alması gereken bir 'kesin yetki' kuralı olarak kabul edilmemektedir. Bu, tarafların anlaşmasıyla veya davalının itiraz etmemesiyle aşılabilecek, kesin olmayan bir yetki kuralıdır. HMK m. 19/1'e göre mahkeme, ancak yetkinin kesin olduğu davalarda re'sen yetkisizlik kararı verebilir. Olayda ise yetki kesin olmadığı ve davalı da süresinde usulüne uygun bir yetki itirazında bulunmadığı için, HMK m. 19/4 uyarınca davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelmiştir. Bu nedenle mahkemenin kendiliğinden yetkisizlik kararı vermesi usule aykırı bulunarak bozulmuştur.