Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2015/4193 E. sayılı kararında, sanığın eyleminin TCK m. 277 kapsamında 'soruşturma aşamasına' yönelik olduğu tespitiyle hüküm bozulmuştur. Bu karar, 6545 sayılı Kanun değişikliğinin hangi ceza hukuku ilkesi uyarınca sanık lehine uygulandığını göstermektedir?

Bu karar, TCK m. 7/2'de düzenlenen 'lehe olan kanunun uygulanması' (zaman bakımından uygulama) ilkesinin bir sonucudur. Olayda, sanığın eylemi 6545 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 18.06.2014 tarihinden önce işlenmiştir. Suç tarihinde yürürlükte olan TCK m. 277, hem soruşturma hem de kovuşturma aşamasındaki etkileme teşebbüslerini suç olarak düzenliyordu. Ancak, yargılama devam ederken yapılan 6545 sayılı Kanun değişikliği ile maddedeki 'soruşturma' ibaresi çıkarılmış ve suç sadece 'görülmekte olan bir dava' ile sınırlandırılmıştır. Bu değişiklik, suçun unsurlarını daraltan ve failin lehine olan bir düzenlemedir. TCK m. 7/2, 'Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.' hükmünü amirdir. Yargıtay, bu ilke gereğince, sanığın yargılandığı sırada yürürlüğe giren ve eylemini suç olmaktan çıkaran lehe kanunu uygulamış ve sanığın eylemi artık suç teşkil etmediği için mahkumiyet hükmünü bozmuştur.