5271 sayılı CMK'nın 232/7. maddesi uyarınca gerekçeli kararın mühürlenmesi zorunluluğuna uyulmaması, Yargıtay tarafından nasıl bir usuli eksiklik olarak değerlendirilmektedir?

Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 2007/8558 E., 2008/15780 K. sayılı kararında, gerekçeli kararın CMK m. 232/7 uyarınca mühürlenmemesi, giderilmesi gereken bir usuli eksiklik ve bozma nedeni olarak sayılmıştır. CMK m. 232/7, 'Hükmün başına, 'Türk Milleti Adına' verildiği ve hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin, Cumhuriyet savcısının, zabıt kâtibinin, katılanın, mağdurun, vekilinin, kanunî temsilcisinin ve müdafiin adı ve soyadı ile sanığın açık kimliği, beraat kararı dışında suçun işlendiği yer, tarih ve zaman dilimi, sanığın gözaltında veya tutuklu kaldığı süre ve bu sürenin mahsubuna ilişkin karar yazılır.' hükmünü içerir. Kararın sonunda da mahkeme başkanı ve üyeler ile zabıt katibinin imzasının bulunması ve mühürlenmesi gerekir. Bu, kararın resmiyetini ve aidiyetini gösteren temel bir şekil kuralıdır. Bu kurala uyulmaması, kararın geçerliliğini doğrudan etkileyen bir eksiklik olarak görülmekte ve Yargıtay denetiminde bozma sebebi olarak kabul edilmektedir.