5271 sayılı CMK m. 152'de düzenlenen 'menfaat çatışması' halinde aynı müdafiin birden fazla sanığı temsil edememesi kuralı, Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2008/9961 E. sayılı kararında nasıl yorumlanmıştır? Sanıkların savunmaları arasında ne tür bir çelişki menfaat çatışması olarak kabul edilmiştir?

Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2008/9961 E., 2010/1250 K. sayılı kararında, kardeş olan iki sanığın savunmaları arasında ortaya çıkan çelişki, CMK m. 152 anlamında bir 'menfaat çatışması' olarak kabul edilmiştir. Olayda, sanıklardan biri (İdris) soruşturma aşamasında suçu diğer sanığın (abisi Zeki'nin) azmettirmesiyle işlediğini beyan etmiş, sanık Zeki ise bunu reddetmiştir. Kovuşturma aşamasında ise sanık İdris suçu tek başına işlediğini, sanık Zeki de suçu kardeşinin işlediğini savunmuştur. Bu durumda, bir sanığın savunması diğer sanığın aleyhine bir durum yaratmakta, yani birinin aklanması diğerinin suçlanması sonucunu doğurabilecek bir potansiyel taşımaktadır. Müdafiin, bir müvekkilini savunurken diğer müvekkilinin aleyhine olacak argümanlar ileri sürmek zorunda kalması kaçınılmazdır. Bu durum, her iki sanığın da haklarının tam olarak korunamayacağı bir menfaat çatışması yaratır. Yargıtay, bu durumda her iki sanığın da aynı müdafii tarafından temsil edilmesinin CMK m. 152'ye ve Avukatlık Kanunu'na aykırı olduğuna ve mutlak bir bozma nedeni teşkil ettiğine karar vermiştir.