Duruşmaya ara verilmeksizin devam edilmesi (CMK m. 190/1) ilkesinin istisnası nedir? Sanığın, avukatının mazereti olması nedeniyle duruşmaya ara verilmesini isteme hakkı her durumda var mıdır? Zorunlu müdafilik bu durumu nasıl etkiler?

CMK m. 190/1'in kabul ettiği temel ilke, duruşmanın kesintisizliği, yani ara verilmeksizin devam edilerek hüküm verilmesidir. Bu ilkenin istisnası, 'zorunlu haller'dir. Zorunlu hallerde, davanın makul sürede sonuçlandırılmasını engellemeyecek şekilde duruşmaya ara verilebilir. Madde gerekçesine göre, sanık, avukatının mazereti olması nedeniyle duruşmaya ara verilmesini kural olarak isteyemez. Bu durum, avukatın ihtiyari müdafii olduğu haller için geçerlidir. Ancak, eğer avukat 'zorunlu müdafii' ise, yani kanunun zorunlu avukatlığı kabul ettiği bir hal (örn: sanığın 18 yaşından küçük olması, alt sınırı 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektiren bir suçtan yargılanması vb.) söz konusu ise, sanığın duruşmaya ara verilmesi isteminin mahkemece kabul edilmesi gerekir. Bu durumda dahi verilecek ara, yeni avukatın dosyayı incelemesi ve sanıkla görüşmesini mümkün kılacak makul ve en kısa süreyi aşmamalıdır.