Bir ATM'den para çeken katılanın, kartını ATM'de unutarak ayrılmasından hemen sonra gelen sanığın, devam eden işlem ekranından para çekmesi eyleminde, Yargıtay'ın bu fiili 'hırsızlık' olarak nitelendirmesinin temel mantığı nedir?

Yargıtay'ın (CGK ve 8. CD kararları) bu mantığının temelinde, suçun maddi konusu ve failin kastı yatmaktadır. Yargıtay'a göre, sanığın amacı kartın kendisini değil, kart aracılığıyla ulaşılabilen 'parayı' almaktır. Para, taşınır bir maldır. Sanık, kartı hukuka aykırı bir yolla 'ele geçirmemiş', sadece zilyedin kontrolünden anlık olarak çıkmasından faydalanmıştır. Kart hala zilyedin (katılanın) mülkiyetindedir ve hesaptaki para da onun zilyetliğindedir. Sanık, bu parayı 'zilyedin rızası olmadan bulunduğu yerden (hesaptan) aldığı' için, eylem klasik hırsızlık suçunun unsurlarını taşımaktadır. TCK m. 245'teki suçun (banka kartının kötüye kullanılması) oluşmadığı kabul edilmektedir.