TCK m. 22/6'da düzenlenen ve taksirli suçlarda failin kendisinin veya ailesinin ağır derecede mağdur olması halinde ceza verilmemesini öngören kural, hangi temel ceza hukuku ilkesinin bir yansımasıdır?

Bu kural, 'cezanın önleme (ıslah) amacı' ve 'orantılılık' ilkelerinin bir yansımasıdır. Kanun koyucu, failin kendi taksirli eylemi sonucunda (örneğin, çocuğunun ölümüne neden olması) zaten çok büyük bir manevi acı ve ıstırap çekerek 'cezalandığını' ve bu durumda ayrıca bir ceza yaptırımı uygulamanın, cezanın özel önleme ve topluma kazandırma amacına hizmet etmeyeceğini, aksine failin ve ailenin mağduriyetini artıracağını kabul etmiştir. Bu nedenle, cezanın gereksiz hale geldiği bu durumda, ceza vermekten vazgeçme imkanı tanınmıştır.