TCK m. 22/6'da düzenlenen 'şahsi cezasızlık sebebi' hangi durumda uygulanır? Bilinçli taksir halinde de uygulanabilir mi?

TCK m. 22/6, taksirli bir hareket sonucu neden olunan neticenin, 'münhasıran failin kişisel ve ailevi durumu bakımından, artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açması' halinde faile ceza verilmeyeceğini düzenler. Bu, failin kendi eylemiyle zaten yeterince cezalanmış olduğu düşüncesine dayanır. Örneğin, dikkatsizliği sonucu kendi çocuğunun ölümüne neden olan bir annenin durumu. Eğer fiil 'bilinçli taksirle' işlenmişse, ceza tamamen kaldırılmaz, ancak verilecek ceza yarıdan altıda bire kadar indirilebilir.