Bir davada, hakimin verdiği ihtiyati tedbir kararı, asıl uyuşmazlığı çözecek nitelikte olabilir mi? HMK m. 391 gerekçesi bu konuda nasıl bir ilke ortaya koymaktadır?

İlke olarak, mahkeme ihtiyati tedbir kararı verirken asıl uyuşmazlığı çözecek mahiyette bir karar vermemelidir. Aksi halde geçici hukuki koruma olan ihtiyati tedbir, davanın yerine geçmiş olur. Ancak HMK m. 391 gerekçesine göre, bu hüküm 'eda veya düzenleme amaçlı tedbir' kararı verilmesine engel değildir. Örneğin, geçici olarak bir iş ilişkisinin düzenlenmesi gibi kararlar, görünüşte asıl davadaki gibi bir sonuç doğursa da, bunlar geçici niteliktedir ve asıl hüküm verildiğinde ortadan kalkarlar. Önemli olan, tedbirin geçici olmasıdır.