YCGK 2019/146 K. sayılı kararında, maktulün sanık tarafından hastaneye getirildikten sonra, olayın nasıl olduğuna dair 'Benzin alev aldı. Benzin bitmişti birden alev aldı' şeklinde, sanığı koruyucu beyanda bulunması, mahkeme tarafından nasıl değerlendirilmelidir?

Mahkeme bu beyanı, diğer somut delillerle birlikte ve eleştirel bir süzgeçten geçirerek değerlendirmelidir. Yanan ve hayati tehlikesi bulunan bir mağdurun, kendisini yakan faille (ki olayda duygusal bir ilişkisi de bulunmaktadır) aynı ortamda ve onun etkisi altındayken verdiği beyanların her zaman gerçeği yansıtmayabileceği, korku, baskı veya faili koruma güdüsüyle verilmiş olabileceği göz önünde bulundurulmalıdır. Nitekim kararda, tanık doktor ve hemşirelerin, sanığın maktulün yanından ayrılmak istemediği, konuşmasını engellemeye çalışır gibi davrandığı yönündeki gözlemleri de yer almaktadır. Bu durum, maktulün beyanının özgür iradesine dayanmadığına işaret edebilir. Mahkeme, bu beyan yerine, olayı gören ve bir menfaatleri olmayan görgü tanıklarının (örneğin taş ocağı işçileri) anlatımlarına ve diğer maddi delillere (sanığın bidonla benzin alması, olayın oluş şekli) daha fazla itibar etmelidir.