Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2014/121 K. sayılı kararında, 5237 sayılı TCK m. 67/2'deki dava zamanaşımını kesen nedenlerin, yargılamanın yenilenmesi sürecinde nasıl uygulanacağı tartışılmıştır. Bu süreçte zamanaşımını hangi tür kararlar kesebilir?

YCGK'nin 2014/121 K. sayılı kararında bu konu detaylıca analiz edilmiştir. 5237 sayılı TCK m. 67/2'de zamanaşımını kesen nedenler (şüpheli veya sanığın sorgusu, iddianame düzenlenmesi, mahkumiyet hükmü vb.) sayılmıştır. Yargılamanın yenilenmesi süreci, kesinleşmiş bir hükümden sonra başladığı için, bu kesme nedenlerinin birçoğunun bu aşamada gerçekleşmesi mümkün değildir. Ancak Kurul, anılan fıkranın (d) bendindeki 'mahkûmiyet hükmü' ifadesinin geniş yorumlanması gerektiğini belirtmiştir. Buna göre, yargılamanın yenilenmesi talebi kabul edildikten sonra yapılan duruşma sonucunda, mahkemenin CMK m. 323/1 uyarınca 'önceki mahkûmiyet hükmünün onaylanmasına' karar vermesi, sonuçları itibarıyla bir mahkumiyet kararı niteliğindedir ve TCK m. 67/2-d anlamında zamanaşımını kesen bir neden olarak kabul edilmelidir. Dolayısıyla, yenileme talebinin kabul edildiği tarihte yeniden işlemeye başlayan zamanaşımı, mahkemenin 'önceki hükmün onanması' kararı ile tekrar kesilir.