Bir hırsızlık suçundan dolayı Belçika'da gıyabında mahkum edilen ve hakkında '200 saat çalışma cezası, yerine getirilmemesi halinde 8 ay hapis cezası' verilen kişinin iadesi talep edilmiştir. SİDAS m. 2/1'deki 'verilen cezanın en aşağı dört ay olması' şartı bu olayda gerçekleşmiş midir? Yargıtay 22. Ceza Dairesi'nin 2015/3571 K. sayılı kararı bu tür 'seçenekli' veya 'şartlı' cezalarda iade koşullarının nasıl değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koymaktadır?

Yargıtay 22. Ceza Dairesi'nin 2015/3349 E., 2015/3571 K. sayılı kararı, bu tür durumlarda dikkatli bir inceleme yapılması gerektiğini vurgulamaktadır. SİDAS m. 2/1'e göre infaz amaçlı iadelerde, mahkum olunan cezanın en az 4 ay hürriyeti bağlayıcı ceza olması gerekir. Olayda ise asıl ceza '200 saat çalışma cezası'dır, hapis cezası ise bunun yerine getirilmemesi şartına bağlanmış bir 'çevrilen ceza' niteliğindedir. Yargıtay, bu durumda iade talebine konu asıl cezanın çalışma cezası mı yoksa hapis cezası mı olduğunun talep eden devlet hukukuna göre netleştirilmesi gerektiğini belirtmiştir. Eğer talep eden devlet hukukunda asıl ceza çalışma cezası ise ve hapis cezası sadece bir ihtimal ise, SİDAS'ın aradığı '4 ay hapis cezasına mahkumiyet' şartı gerçekleşmemiş sayılabilir. Mahkemenin bu hususu talep eden devletten sorarak açıklığa kavuşturması ve iadenin kabul edilebilirliğine ondan sonra karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ile karar vermesi bozma nedeni sayılmıştır.