TCK m. 87/1'de sayılan 'duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması' ile m. 87/3'te sayılan 'duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesi' arasındaki fark, ceza hukuku açısından nasıl bir anlam taşır?

İki durum arasındaki fark, işlev kaybının derecesindedir. 'İşlevin sürekli zayıflaması' (m. 87/1-a), duyu veya organın fonksiyonunu tam olarak kaybetmemesi ancak eskiye oranla verimliliğinin kalıcı olarak azalmasıdır (örn: bir gözün görme oranının %50 düşmesi, bir kulağın işitmesinin azalması). Bu durumda ceza yarısı oranında artırılır. 'İşlevin yitirilmesi' (m. 87/3-b) ise, duyu veya organın fonksiyonunu tamamen veya tama yakın derecede kaybetmesidir (örn: bir gözün tamamen kör olması, bir böbreğin alınması). Bu, daha ağır bir sonuç olduğu için ceza bir kat artırılır. Bu ayrım, Adli Tıp Kurumu raporları ile belirlenir ve cezanın miktarını doğrudan etkiler.