Ödeme güçlüğünü bildiği halde başkalarından araç satın alıp karşılığında çek veren, aldığı araçları hızla ve düşük fiyata satan ve sonra kaçan sanığın eylemi, Yargıtay 23. Ceza Dairesi'nin 2015/1606 K. sayılı kararında neden dolandırıcılık olarak kabul edilmiştir?

Bu kararda, sanığın eylemleri bir bütün olarak değerlendirilmiş ve baştan itibaren dolandırıcılık kastıyla hareket ettiği sonucuna varılmıştır. Bu sonuca götüren unsurlar şunlardır: 1) Sanığın mali durumunun kötü olduğunu (işyerini kapattığını) bilerek borç altına girmesi. 2) Aldığı araçları normal bir ticari teamülün dışında, hızlı ve düşük fiyata elden çıkarması (bu durumun malı nakde çevirip kaçma hazırlığı olduğunu gösterir). 3) Çekler karşılıksız çıkınca ödemeden kurtulmak amacıyla kaçması. Bu davranışlar silsilesi, sanığın niyetinin mal veya hizmet almak değil, hileli yollarla menfaat temin edip ortadan kaybolmak olduğunu açıkça ortaya koymaktadır.