HMK m. 90/2, hâkimin kendi tespit ettiği süreleri haklı sebeplerle değiştirebileceğini ve 'gerekli gördüğü takdirde, bu konudaki kararından önce tarafları da dinleyeceğini' belirtir. Bu 'dinleme' yükümlülüğü mutlak bir zorunluluk mudur, yoksa hâkimin takdirinde midir?

Kanun metnindeki 'gerekli gördüğü takdirde' ifadesi, bu yükümlülüğün mutlak bir zorunluluk olmadığını, hâkimin takdirine bağlı olduğunu göstermektedir. Hâkim, olayın özelliklerine, süre değişikliği talebinin niteliğine ve karşı tarafın bu değişiklikten etkilenme derecesine göre tarafları dinleyip dinlememeye karar verecektir. Örneğin, karşı tarafın haklarını ciddi şekilde etkileyecek önemli bir süre uzatımı talebinde, adil yargılanma hakkı gereği hâkimin tarafları dinlemesi beklenir. Ancak, yargılamayı geciktirmeye yönelik olmayan, basit ve haklı bir nedenle istenen kısa bir ek sürede hâkim, diğer tarafı dinlemeden de karar verebilir.