5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesinde düzenlenen lehe kanun uygulamasında, infaza ilişkin hükümler nasıl değerlendirilir? Bir suçun cezasının üst sınırı yeni kanunda düşürülmüş ancak koşullu salıverilme oranı aleyhe değiştirilmişse, lehe kanun nasıl tespit edilir?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13.11.2007 gün ve 225–233 sayılı kararında belirtildiği üzere, lehe kanun tespiti yapılırken hükmün tesisi aşamasında uygulanması gereken normlar (ceza miktarı, indirimler vb.) ile infaza ilişkin normlar (koşullu salıverilme, tekerrür vb.) ayrı ayrı değerlendirilmelidir. Öncelikle, her iki kanuna göre verilecek sonuç cezalar karşılaştırılarak maddi ceza hukuku açısından lehe olan kanun bulunur. Daha sonra, infaz aşamasında uygulanacak koşullu salıverilme, tekerrür gibi hükümler de yine kendi içinde karşılaştırılarak lehe olan belirlenir. Ancak, TCK m. 7/3 uyarınca, koşullu salıverilme, erteleme ve tekerrür dışındaki salt infaz rejimi hükümleri (örneğin açık cezaevine geçiş şartları) derhal uygulanır, lehe kanun karşılaştırmasına tabi tutulmaz. Dolayısıyla, cezanın üst sınırının düşmesi maddi ceza hukuku açısından lehe bir durumdur; koşullu salıverilmenin aleyhe olması ise infaz hukuku açısından aleyhe bir durumdur. Mahkeme, öncelikle ceza miktarını belirlerken lehe olan kanunu uygular, infaz aşamasında ise lehe olan infaz hükmünü uygular.