Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 2018/505 sayılı kararında vurgulandığı üzere, bir hâkimin kesin süreye ilişkin ara kararının geçerli sayılabilmesi için taşıması gereken unsurlar nelerdir? Bu unsurlardan birinin eksikliği ara kararı nasıl etkiler?

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin E: 2015/7140, K: 2018/505 sayılı kararına göre, kesin süreye ilişkin ara kararının geçerli olması için şu unsurları taşıması gerekir: 1) Ara kararı her türlü yanlış anlaşılmayı önleyecek biçimde açık ve eksiksiz yazılmalıdır. 2) Yapılacak işler teker teker belirtilmelidir. 3) Verilen süre yeterli, emredilen işler gerekli ve yapılabilir nitelikte olmalıdır. 4) Hâkim, süreye uyulmamanın sonuçlarını (örneğin o delilden vazgeçilmiş sayılacağı) açıkça anlatmalı ve tarafları uyarmalıdır. Bu unsurlardan birinin eksikliği, ara kararı usulsüz hale getirir ve hukuki sonuç doğurmasını engeller. Örneğin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 2017/2980 sayılı kararında, yatırılması gereken avans miktarının ve yapılacak işlerin ayrı ayrı belirtilmemesi nedeniyle verilen kesin sürenin hukuki sonuç doğurmaya elverişli olmadığına karar verilmiştir.