Bir yapının 'fen, sağlık ve çevre şartlarına uygun' olması ilkesi, İmar Hukuku açısından ne anlama gelmektedir ve bu ilkeye aykırılık nasıl bir hukuki sonuç doğurur?

İmar Kanunu'nun 1. maddesinde belirtilen 'fen, sağlık ve çevre şartlarına uygun teşekkülünü sağlamak' amacı, bir yapının yasal sayılabilmesi için sadece imar planına ve ruhsata uygun olmasının yeterli olmadığını, aynı zamanda belirli niteliksel standartları da taşıması gerektiğini ifade eder. Bu ilke şu anlama gelir: 1) Fen Kurallarına Uygunluk: Yapının statik, mekanik, elektrik tesisatı gibi mühendislik projelerinin ve inşaatının, bilim ve tekniğin gerektirdiği standartlara uygun olması. Yapının sağlam ve güvenli olması. 2) Sağlık Kurallarına Uygunluk: Yapının, içinde yaşayacak veya çalışacak insanların sağlığını tehlikeye atmayacak şekilde (yeterli havalandırma, ışık, hijyen koşulları vb.) tasarlanması ve inşa edilmesi. 3) Çevre Şartlarına Uygunluk: Yapının, çevresine zarar vermemesi, gürültü, atık gibi olumsuz etkiler yaratmaması ve yöresel doku, estetik gibi unsurlarla uyumlu olması. Bu ilkelere aykırılık, yapı ruhsatlı olsa bile hukuki sonuçlar doğurur. Yapı kullanım izni (iskan) verilmeden önce idare bu uygunlukları denetler. Eğer yapı, örneğin taşıyıcı sistemindeki bir hata nedeniyle fen kurallarına aykırı ve tehlikeliyse, ruhsatlı dahi olsa İmar Kanunu'nun 39. maddesi uyarınca yıkımına karar verilebilir. Aynı şekilde, sağlık veya çevreye zararlı bir durum oluşturuyorsa, idare bu aykırılıkların giderilmesi için tedbirler alabilir. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/kacak-yapi-cezasi-ihbar-sikayet/)