Yargıtay 6. Ceza Dairesi’nin 18.02.2021 tarihli kararında, iki sanığın telefonlarının aynı bazdan sinyal vermesi ve aralarında iletişim bulunması neden suç delili olarak kabul edilmemiştir? Bu kararın arkasındaki gerekçeyi analiz ediniz.

Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 2020/10218 E. ve 2021/2665 K. sayılı kararında, sanıkların telefonlarının aynı baz istasyonundan sinyal vermesi ve aralarındaki HTS kayıtlarına yansıyan iletişimler, tek başına suç delili olarak kabul edilmemiştir. Bunun temel gerekçesi, bu delillerin mahkumiyet için gereken kesinlik seviyesine ulaşmamasıdır. Kararda, sanıkların 'yakın oturmaları yüzünden' telefonlarının aynı bazdan sinyal vermesinin 'olası olduğu' belirtilmiştir. Bu ifade, baz istasyonu verilerinin coğrafi yakınlığı ispatlasa da, suç teşkil eden bir birlikteliği veya iştirak iradesini kanıtlamadığını göstermektedir. Benzer şekilde, içerikleri tespit edilemeyen HTS iletişim kayıtları da, sadece bir görüşme yapıldığını gösterir, ancak bu görüşmenin suçla ilgili olduğunu kanıtlamaz. Yargıtay bu kararıyla, soyut ve dolaylı delillerin, somut ve maddi başka delillerle (örneğin tanık beyanı, teşhis, fiziki takip vb.) desteklenmediği sürece, 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi gereği mahkumiyete yeterli olmayacağı yönündeki yerleşik içtihadını sürdürmüştür. (Kaynak: sen.av.tr/tr/makale/hts-baz-sinyal-bilgilerinin-ayni-yerde-cekmesinin-delil-niteligi)