Bir fiilin 'olası kast' ile mi yoksa 'bilinçli taksir' ile mi işlendiği konusunda şüpheye düşülürse, mahkeme hangi prensip uyarınca nasıl karar vermelidir?

Mahkeme, 'şüpheden sanık yararlanır' (in dubio pro reo) ilkesi uyarınca, sanığın daha lehine olan düzenlemeyi uygulamalıdır. Olası kast, bilinçli taksire göre daha ağır bir kusur şeklidir ve daha ağır cezayı gerektirir. Bu nedenle, failin neticeyi kabullendiği (olası kast) şüpheye yer bırakmayacak şekilde ispatlanamıyorsa, neticeyi istemediği ancak öngördüğü (bilinçli taksir) kabul edilerek, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerekir.