Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 25.04.2017 tarihli, 2016/3407 E. ve 2017/12710 K. sayılı kararı ışığında, sanığın eşine 'evi satacağım, evi boşaltın, terk edin' demesi üzerine eşinin ortak çocuklarını alıp dışarı çıkması şeklindeki eyleminin neden kötü muamele suçu (TCK m.232/1) olarak nitelendirilemeyeceğini açıklayınız. Bu eylemin hukuki vasfı açısından hangi suç tiplerinin akla gelebileceğini ve suç vasfındaki hatanın yargılama üzerindeki etkisini irdeleyiniz.

Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 25.04.2017 tarihli kararı, sanığın eşine 'evi satacağım, evi boşaltın, terk edin' demesi üzerine eşinin ortak çocuklarını alıp dışarı çıkması şeklindeki eylemini TCK m.232/1'deki kötü muamele suçu olarak değerlendirmemiştir. Kararda, kötü muamele suçunun; 'yaralama, tehdit, sövme gibi Kanunun başka maddelerinde açıkça düzenlenmiş suçlar dışında kalan, çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma gibi merhamet ve şefkatle bağdaşmayan eylemleri' kapsadığı belirtilmiştir. Sanığın bu eyleminin ne şekilde 'süreklilik gösterdiği' yeterince açıklanıp tartışılmadan, yerinde olmayan gerekçeyle kötü muamele suçundan mahkumiyet kararı verilmesi bozma nedeni sayılmıştır. Bu tür bir eylem hukuki vasfı açısından farklı suç tiplerini akla getirebilir: Öncelikle 'tehdit suçu' (TCK m.106) gündeme gelebilir, zira eylem, mağduru belirli bir davranışa zorlama veya korkutma amacı taşıyabilir. 'Konut dokunulmazlığını ihlal' suçu (TCK m.116) da, eğer mağdurun evden çıkmaya zorlanması hukuka aykırı ise değerlendirilebilir. Suç vasfındaki hata, yargılama üzerinde ciddi etkilere sahiptir. Yanlış suç vasfı, görevli mahkemenin yanlış belirlenmesine, delillerin hatalı değerlendirilmesine, uzlaşma veya diğer muhakeme kurumlarının yanlış uygulanmasına ve nihayetinde adil yargılanma hakkının ihlaline yol açabilir. Bu nedenle, fiilin doğru hukuki nitelendirilmesi, ceza yargılamasının temelini oluşturur. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/tck-madde-232-kotu-muamele-sucu.html, TCK m.106, 116, 232/1)