Doktrinde, ihmali suçlara teşebbüsün mümkün olup olmadığı tartışmalıdır. 'Kasten Öldürmenin İhmali Davranışla İşlenmesi' makalesinde bu tartışmaya değinilmiştir. İhmali suça teşebbüsün neden kavramsal olarak zor olduğunu ve bu konuda ileri sürülen iki karşıt görüşü açıklayınız.

Yargı Pusulası bilgi merkezi soru-cevap kaydı #49030

İhmali suça teşebbüsün kavramsal olarak zor olmasının temel nedeni, teşebbüsün (TCK m.35) doğasının aktif bir 'icraya başlama' hareketi gerektirmesidir. Teşebbüs, failin kastettiği suçu işlemeye yönelik 'elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlaması'nı gerektirir. İhmali suç ise, tam tersine, yapılması gereken bir hareketi 'yapmama', yani bir pasiflik durumudur. Pasif kalarak bir suçun icrasına 'başlamak' kavramsal olarak birbiriyle çelişir. Bu konudaki iki karşıt görüş şöyledir: 1) Teşebbüs Mümkündür Görüşü: Bu görüş, failin belirli bir neticeyi (örneğin ölümü) gerçekleştirmek amacıyla, yapmakla yükümlü olduğu son icra hareketini yapmadığı anda teşebbüsün başladığını savunur. Makaledeki hasta bakıcı örneği bu görüşü destekler: Hastayı öldürmek amacıyla ilacını vermeyen bakıcının bu ihmali, öldürme suçunun icra hareketidir. Eğer doktor müdahale edip hastayı kurtarırsa, yani netice failin elinde olmayan bir nedenle gerçekleşmezse, kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesine teşebbüs oluşur. Bu görüş, ihmalin de iradi bir 'davranış' olduğunu ve suçun icrası olarak kabul edilebileceğini temel alır. 2) Teşebbüs Mümkün Değildir Görüşü: Bu görüşe göre ise, ihmali suçta fail, neticeyi doğuran nedensellik sürecine aktif olarak hakim değildir; sadece mevcut bir sürece müdahale etmemektedir. Failin hareketsizliği, suçun 'icrasına başlamak' olarak nitelendirilemez. Eğer netice gerçekleşmezse, failin ihmali davranışı tek başına bir suç oluşturuyorsa (gerçek ihmali suç gibi) ondan, oluşturmuyorsa hiçbir şeyden sorumlu olmaz. Bu görüşe göre, teşebbüs için gereken 'doğrudan doğruya icraya başlama' unsuru, bir eylemsizlik halinde gerçekleşemez. Yükümlülüğe aykırı davranılmış olmasına rağmen neticenin gerçekleşmemesi, teşebbüs için yeterli değildir.