Kendisini 'Hızır ile görüştüğünü' söyleyen, 'Dabbetü'l-arz' gibi dini figürler olduğunu iddia eden ve 'Allah'a borç verme' gibi kavramlar kullanarak takipçilerinden sürekli para toplayan bir kişinin eylemleri, 2860 sayılı Yardım Toplama Kanunu'na muhalefet mi, yoksa TCK m.158/1-a kapsamında nitelikli dolandırıcılık mı oluşturur? Yargıtay 15. Ceza Dairesi'nin 20.06.2012 tarihli kararını esas alarak tartışınız.

Bu tür eylemler, Yargıtay 15. Ceza Dairesi'nin 20.06.2012 tarihli, 2011/14419 E. ve 2012/39544 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, 2860 sayılı Yardım Toplama Kanunu'na muhalefet gibi bir kabahat değil, TCK m.158/1-a kapsamında 'dini inanç ve duyguların istismarı suretiyle nitelikli dolandırıcılık' suçunu oluşturur. Aradaki temel fark, fiilin niteliğindedir. Yardım Toplama Kanunu, usulüne aykırı veya izinsiz yardım toplama fiillerini düzenler. Dolandırıcılık suçunda ise temel unsur 'hile'dir. Somut olayda sanık, sadece yardım istememekte; kendisini olağanüstü dini vasıflarla (Hızır'la görüşen, Dabbetü'l-arz olan) donatarak, hayali bir varlıktan (J...) bahsederek, kendisine yapılan yardımın 'Allah'a borç verme' olduğunu söyleyerek mağdurların iradesini aldatmaktadır. Yargıtay'ın kararında vurgulandığı gibi, sanığın 'hayali bir yaratık ile işbirliği yaptığı, kendisine yapılacak yardımların Allah’a borç verme kabilinden sayılacağı, gerçekte mevcut olmayan hastalıklarının bulunduğu... gibi yalanlarla sanal ortamdaki takipçilerini etkileyip kendisine para gönderilmesini sağladığı' hususları, basit bir yardım toplama fiilini aşan, mağdurları aldatmaya yönelik yoğun ve planlı hileli davranışlardır. Mağdurların bir kısmının eğitimli olması ve 'isteyerek para gönderdiklerini' söylemeleri, aldatma unsurunun varlığını ortadan kaldırmaz. Önemli olan, hileli davranışın objektif olarak aldatma kabiliyetine sahip olması ve mağdurların bu hileli davranışlar ve dini istismar sonucunda para göndermeye ikna edilmesidir. Bu nedenle fiil, nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturur.