İdare Mahkemeleri, 2576 sayılı Kanun uyarınca 'genel görevli' mahkemelerdir. Bu 'genel görevlilik' sıfatının, Vergi Mahkemeleri ve Danıştay'ın görev alanıyla ilişkisi bağlamında ne anlama geldiğini açıklayınız. Bir uyuşmazlığın Vergi Mahkemesinin görev alanına girip girmediği nasıl tespit edilir?

İdari yargı sisteminde İdare Mahkemelerinin 'genel görevli' olması, kanunla açıkça Vergi Mahkemelerinin veya ilk derece mahkemesi olarak Danıştay'ın görevine verildiği belirtilmeyen tüm idari uyuşmazlıklara bakmakla görevli olduğu anlamına gelir. Bu, bir 'kanuni hakim' ilkesi gereğidir. Vergi Mahkemeleri ve Danıştay özel görevli mahkemelerdir ve görev alanları kanunla sınırlı bir şekilde çizilmiştir. Bir uyuşmazlığın Vergi Mahkemesinin görev alanına girip girmediği, 2576 sayılı Kanun'un 6. maddesine göre tespit edilir. Bu maddeye göre Vergi Mahkemeleri; a) Genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim ve harçlar ile benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalara, b) Bu mali yükümlere ilişkin olarak 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un uygulanmasından doğan davalara, c) Diğer kanunlarla verilen işlere bakmakla görevlidir. Dolayısıyla, bir uyuşmazlığın konusu bu maddede sayılan vergi, resim, harç veya benzeri bir mali yükümlülük değilse, o uyuşmazlık Vergi Mahkemesinin görev alanına girmez. Makaledeki Danıştay 7. Daire (2015/2595 K.) kararında belirtildiği gibi, gümrükte bir eşya için 'gözetim belgesi aranmaması' talebinin reddine ilişkin işlem, bir vergi veya mali yükümle ilgili olmadığından, bu uyuşmazlığın çözüm yeri özel görevli Vergi Mahkemesi değil, genel görevli İdare Mahkemesidir.