5237 sayılı TCK'ya göre, bir suçun işlenişine 'yardım eden' (m.39) kişinin cezası, asıl failin cezasından indirilerek belirlenir. Bu indirim, TCK m.39'da sayılan farklı yardım etme şekillerine (araç sağlama, icrasını kolaylaştırma, psikolojik yardım) göre farklılık gösterir mi?

Hayır, göstermez. TCK m.39/1, yardım edenin cezasının, işlenen suçun ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde onbeş yıldan yirmi yıla; müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası olduğunu, diğer hâllerde ise cezanın yarısının indirileceğini belirtir. Kanun, ceza indiriminin oranı açısından, yardım etme şekilleri arasında bir ayrım yapmamıştır. Yani, suça 'silah temin ederek' maddi yardımda bulunan kişi ile, faili 'cesaretlendirerek' manevi yardımda bulunan kişi, aynı yasal indirim oranına tabidir. Ancak bu, her iki yardım edenin de somut olayda aynı cezayı alacağı anlamına gelmez. Hâkim, TCK m.61 uyarınca temel cezayı belirlerken, 'suçun işlenişine yapılan yardımın niteliğini' bir kriter olarak dikkate alır. Suçun işlenmesindeki katkısı daha önemli ve belirleyici olan bir yardım edene (örneğin, planı çizen), katkısı daha az önemli olan bir yardım edene (örneğin, sadece gözcülük yapan) göre, yasal indirim yapıldıktan sonra dahi, daha yüksek bir ceza tayin edebilir. Yani, yardımın niteliği, yasal indirim oranını değil, temel cezanın belirlenmesindeki takdiri etkiler.