SGK tarafından karşılanmayan bir kanser ilacı için açılan davada, ilacın 'endikasyon dışı kullanım' onayı alması, mahkemenin ihtiyati tedbir kararı vermesi için tek başına yeterli bir 'yaklaşık ispat' koşulu mudur? Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nin 03.03.2020 tarihli kararı bu konuda ne belirtmektedir?

Hayır, tek başına yeterli bir 'yaklaşık ispat' koşulu değildir. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nin 03.03.2020 tarihli, 2020/468 E. sayılı kararında bu husus açıkça vurgulanmıştır. Karara göre, TİTCK tarafından verilen endikasyon dışı kullanım onayı, yalnızca ilacın Sağlık Bakanlığı izni olmaksızın kullanılmasını önlemeye yönelik idari bir denetimdir. Bu onay, ilacın 'yaşamsal gerekliliğini' veya 'tedavide kullanımının tıbbi zorunluluğunu' mutlak surette ortaya koyan bir işlem değildir. Bu nedenle, salt bu onayın varlığına dayanarak HMK m.390/3'te aranan 'yaklaşık ispat' yükümlülüğünün yerine getirildiğini kabul etmek mümkün değildir. Mahkemenin, ihtiyati tedbir kararı verebilmesi için, bu onayın yanı sıra, davacının durumunu, hastalığın seyrini, mevcut standart tedavilerin yetersizliğini ve talep edilen ilacın kullanılmamasının hasta sağlığında yaratacağı ciddi ve geri dönülmez zararları gösteren güncel ve detaylı hekim raporları (epikriz, durum bildirir rapor vb.) gibi ek delillere de ihtiyacı vardır.