Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 08.11.2013 tarihli kararında, yeni doğan bebeğini çöp konteynerine bırakan hemşire sanığın eyleminin neden 'bilinçli taksirle ölüme neden olma' değil de 'kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi' (TCK m.83) suçunu oluşturduğu kabul edilmiştir?

Yargıtay bu kararında, eylemin manevi unsurunu 'olası kast' olarak değerlendirmiştir. Karara konu olayda sanık, hemşire olması nedeniyle bir bebeğin bu şartlarda hayatta kalamayacağını bilecek durumdadır. Bebeği, göbek kordonu kesilmemiş halde, soğuk bir havada çöp konteynerine bırakması, ölüm neticesini açıkça öngördüğünü göstermektedir. Hatta sanığın, eve döndükten sonra balkondan bakıp bebeğin hala kıpırdadığını görmesi, öngörüsünün kesinliğini pekiştirmektedir. Bu durumda sanığın, bebeğin ölmeyeceğine dair bir güven veya inanç içinde olduğu söylenemez. Aksine, bebeği ölüme terk etmiş ve bu sonucu 'olursa olsun' diyerek kabullenmiştir. Annelikten ve genel olarak bir insanın diğerine yardım etme yükümlülüğünden (özellikle kendi fiiliyle tehlikeye attığı bir canlıya karşı) kaynaklanan garantörlük yükümlülüğünü, ölüm sonucunu göze alarak ihlal etmesi, eylemin TCK m.83 kapsamında olası kastla işlendiğinin kabulünü gerektirmiştir.