Ceza muhakemesinde geçerli olan 'delillerin serbestliği ilkesi' ne anlama gelmektedir ve bu ilkenin en temel sınırlaması nedir?

'Delillerin serbestliği ilkesi', ceza yargılamasında, olayı temsil eden, akla, mantığa ve bilime uygun olan her şeyin delil olarak kabul edilebilmesidir. Yargılamayı yapan hakim, hangi hususun hangi delillerle ispat olunacağı konusunda bir sınırlamaya tabi değildir. Bu ilkenin en temel ve mutlak sınırlaması, delillerin 'hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş olması' zorunluluğudur. Hukuka aykırı deliller, ispat vasıtası olarak kabul edilemez ve hükme esas alınamaz. (İlgili maddeler: CMK m. 217/2, m. 206/2-a, m. 230/1-b, Anayasa m. 38/6).