Bir ceza davasında, Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki mütalaasına karşı sanık ve müdafiinin savunma yapmak için süre talep etmesi ve bu talebin mahkemece kabul edilmesine rağmen, sanık ve müdafiinin sonraki celselerde sürekli yeni gerekçelerle süre isteyerek savunma yapmaktan kaçınması, hangi temel hukuk ilkesinin kötüye kullanılması olarak değerlendirilebilir?

Bu durum, Yargıtay 16. Ceza Dairesi'nin 2017/3341 sayılı kararında da belirtildiği gibi, T.C. Anayasası'nın 14. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 17. maddesinde yasaklanan 'hakların kötüye kullanımı' olarak değerlendirilebilir. Savunma hakkı kutsal olmakla birlikte, bu hakkın yargılamayı sürüncemede bırakmak ve makul sürede yargılanma hakkını (AİHS m. 6) ihlal edecek şekilde kötüye kullanılması kabul edilemez. Mahkeme, bu tür talepleri 'davanın uzatılmasına yönelik olduğu' gerekçesiyle reddetme yetkisine sahiptir.