Ceza Muhakemesi Hukukunda geçerli olan 'delillerin doğrudan doğruyalığı (vasıtasızlığı)' ilkesi, 'hear-say' (dolaylı tanıklık) yasağıyla nasıl bir ilişki içindedir?

Delillerin doğrudan doğruyalığı ilkesi, hakimin, kararını dayandıracağı delillerle arasında bir vasıta olmadan, doğrudan temas kurmasını gerektirir. Bu ilke gereği, hakim tanığı bizzat dinlemeli, belgeyi kendisi okumalı, keşfi kendisi yapmalıdır. 'Hear-say' (dolaylı tanıklık) yasağı, bu ilkenin tanık delili üzerindeki en önemli yansımasıdır. Bir kişinin, olayı bizzat görmeyip başkasından duyduklarını anlatması, hakim ile asıl bilgi kaynağı arasına bir 'vasıta' (anlatan kişi) sokar. Bu durum, delilin güvenilirliğinin ve doğruluğunun test edilmesini engellediği için, doğrudan doğruyalık ilkesine aykırıdır ve kural olarak kabul edilmez.