Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2022/420 E., 2024/324 K. sayılı kararında geçen 'kabili te’lif olmayan şüphe ile gerçeğin yan yana mevcudiyeti ile vicdani kanaate ulaşılmasının, mantık ve hukuk kuralları bakımından mümkün olduğu söylenemez' ifadesi, ceza yargılamasının hangi temel ilkesini vurgulamaktadır?

Bu ifade, 'şüpheden sanık yararlanır' (in dubio pro reo) ilkesinin felsefi temelini ve vicdani kanaatin niteliğini vurgulamaktadır. 'Kabili te'lif olmayan şüphe', makul ve giderilemeyen bir şüphedir. Karar, bir yandan sanığın suçlu olabileceğine dair güçlü bir ihtimal varken, diğer yandan masum olabileceğine dair de makul bir şüphe varsa, bu ikisinin bir arada bulunduğu bir durumda mahkemenin mahkumiyet yönünde bir vicdani kanaate ulaşamayacağını belirtmektedir. Vicdani kanaat, şüphenin tamamen yenilmesiyle oluşur; şüphe varlığını koruyorsa, mahkumiyet kararı verilemez.