Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2018/5762 E. sayılı kararında, iki grup arasında çıkan silahlı çatışmada olayla ilgisiz bir kişinin ölmesi ve merminin hangi taraftan atıldığının tespit edilememesi durumunda, tüm sanıklar hakkında neden beraat kararı verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır? Bu kararın dayandığı temel ceza hukuku ilkeleri nelerdir?

Yargıtay, beraat sonucuna şu temel ceza hukuku ilkelerine dayanarak varmıştır: 1) Şüpheden Sanık Yararlanır İlkesi (In Dubio Pro Reo): Ölümcül merminin hangi taraftan, dolayısıyla hangi sanık veya sanıklar grubundan atıldığı kesin olarak ispatlanamamıştır. Bu şüphe, sanıklar lehine yorumlanmalıdır. 2) Ceza Sorumluluğunun Şahsiliği: Karşıt gruplar arasında maktulün ölümüne yönelik ortak bir suç işleme kararı veya iştirak iradesi bulunmadığından, bir grubun eylemi diğerine yüklenemez. Herkes ancak kendi fiilinden sorumlu tutulabilir. Nedensellik bağı kurulamadığı için, fiil ile netice arasında bağ kurulamayan sanıkların cezalandırılması bu ilkeye aykırı olur. 3) Müşterek Faillik Hükümlerinin Uygulanamaması: Karşıt gruplar arasında fiilen birlikte hareket etme ve ortak suç işleme kararı olmadığından, TCK m. 37'deki müşterek faillik hükümleri tüm sanıklar için uygulanamaz.