Ceza yargılamasının temel ilkelerinden olan 'kanıt değerlendirmede hâkimi bağlayan üstün kanıtın söz konusu olmayıp hâkimin tüm kanıtları serbestçe değerlendirebileceği' ilkesi ne anlama gelmektedir? (CGK-K.2024/244)

Bu ilke, 'vicdani kanaat' ve 'delillerin serbestçe takdiri' (CMK m. 217) ilkesinin bir ifadesidir. Buna göre, kanunda bazı delillerin diğerlerinden daha üstün veya daha değerli olduğuna dair bir kural yoktur (duruşma tutanağının içeriği hariç). Örneğin, bir bilirkişi raporu tanık beyanından, bir belge ikrardan veya bir video kaydı diğerlerinden daha üstün değildir. Hakim, tüm bu delilleri bir bütün olarak, akıl, mantık ve tecrübe kuralları çerçevesinde serbestçe değerlendirir ve hangisine ne ölçüde itibar edeceğine kendisi karar vererek bir vicdani kanaate ulaşır.