AİHM Yasak Kararı'nda, başvuranın FETÖ/PDY üyeliğinden mahkumiyetinin Sözleşme'nin 7. maddesini (kanunsuz ceza olmaz) ihlal ettiği iddiası Mahkeme tarafından nasıl ele alınmıştır?

AİHM Yasak Kararı'nda (paragraf 180-181), Mahkeme, başvuranın mahkum edildiği TCK 314/2 hükmünün ve bu hükmün Yargıtay içtihadıyla geliştirilen unsurlarının (örgütle organik bağ, eylemlerin sürekliliği, çeşitliliği, yoğunluğu, kast) suçun işlendiği tarihte erişilebilir ve öngörülebilir olduğunu kabul etmiştir. Başvuranın mahkumiyetinin, Yalçınkaya davasındaki gibi tek bir delile (ByLock) değil, örgütün gizli yapısındaki rolü ve 2011-2014 yılları arasındaki çeşitli örgütsel faaliyetlerine (tanık ifadeleri, HTS kayıtları vb.) dayandığını vurgulamıştır. Ulusal mahkemelerin TCK 314/2 yorumunun geniş olmadığını, suçun özüyle tutarlı ve makul ölçüde öngörülebilir bir sonuca yol açtığını belirterek 7. maddenin ihlal edilmediğine karar vermiştir. Açıklama: Mahkeme, suçun ve cezanın kanuniliği ilkesi açısından, ceza normunun lafzı ve yargısal yorumlarının kişi için öngörülebilir olup olmadığını incelemiştir.