AİHM Yasak/Türkiye kararında (§ 146-147), Sözleşme'nin 7. maddesi bağlamında ceza hukukunun yargısal yorum yoluyla aşamalı olarak açıklığa kavuşturulması ilkesi nasıl tanımlanmıştır? Bir yorumun 'suçun özüyle tutarlı ve makul ölçüde öngörülebilir' olması ne anlama gelir?

AİHM Yasak/Türkiye kararında (§ 146-147), Sözleşme'nin 7. maddesi (kanunsuz ceza olmaz) değerlendirilirken, ceza hukukunun yargısal yorum yoluyla aşamalı olarak açıklığa kavuşturulması ilkesi şu şekilde tanımlanmıştır: Herhangi bir hukuk sisteminde, bir ceza hukuku hükmü de dahil olmak üzere, bir yasal hükmün lafzı ne kadar açık olursa olsun, kaçınılmaz olarak bir yargısal yorum unsuru bulunur. Şüpheli noktaların açıklığa kavuşturulması ve değişen koşullara uyum sağlanması her zaman gereklidir. Mahkemeler, günlük uygulamadaki gelişmeleri dikkate alarak, kuralların yorumlanması hususunda oluşabilecek şüpheleri ortadan kaldırmaya hizmet eder. Sözleşme'ye taraf Devletlerin hukuk geleneğinde, hukuk kaynağı olarak içtihadın, ceza hukukunun aşamalı gelişimine zorunlu olarak katkıda bulunduğu kesin bir şekilde belirlenmektedir. Bu bağlamda, Sözleşme'nin 7. maddesi, sonucun (yani yapılan yorumun ve ulaşılan sonucun) şu iki koşulu sağlaması halinde, cezai sorumluluk kurallarının davadan davaya kanuni yorum suretiyle aşamalı olarak açıklığa kavuşturulmasını yasa dışı saymaz: 1. **Suçun Özüyle Tutarlı Olması:** Yapılan yorum, ilgili ceza normunun (suçun) temel unsurlarını, koruduğu hukuki değeri ve suç tipinin genel çerçevesini değiştirmemeli, ona aykırı düşmemelidir. Yorum, mevcut suç tanımının sınırları içinde kalmalı, onu aşmamalı veya keyfi bir şekilde genişletmemelidir. 2. **Makul Ölçüde Öngörülebilir Olması:** Eylemin işlendiği tarihte yürürlükte olan kanun ve mevcut içtihatlar ışığında, ilgili kişinin (gerekirse hukuki yardım alarak) eyleminin cezai bir sonuç doğurabileceğini makul bir şekilde öngörebilmesi gerekir. Eğer bir yorum, o tarihteki yerleşik anlayışla tamamen çelişiyorsa veya daha önce hiç uygulanmamış, beklenmedik bir genişletme getiriyorsa, öngörülebilir olmayabilir. Özetle, mahkemeler ceza kanunlarını yorumlayarak geliştirebilirler, ancak bu gelişim suçun temel yapısını bozmamalı ve kişiler için öngörülebilir sınırlar içinde kalmalıdır. Yasak davasında AİHM, ulusal mahkemelerin TCK m. 314/2 yorumunun bu koşulları sağladığı sonucuna varmıştır.