HMK Madde 114 gerekçesinde, (g) bendiyle 'davacının yatırması gereken gider avansını yatırmış bulunması'nın bir dava şartı haline getirilmesinin temel amacı nedir? Bu düzenleme, yargılamanın hangi ilkesiyle doğrudan ilişkilidir?

HMK Madde 114 gerekçesinde, HMK m. 114/1-g ile 'davacının yatırması gereken gider avansını yatırmış bulunması'nın bir dava şartı haline getirilmesinin temel amacının 'davanın sürüncemede kalmasını önlemek' olduğu belirtilmiştir. Gider avansı, tebligat ücretleri, keşif giderleri, tanık ve bilirkişi ücretleri gibi yargılama faaliyetleri için yapılması muhtemel harcamaları karşılamak üzere davacıdan peşin olarak alınır (HMK m. 120). Bu düzenleme, yargılamanın temel ilkelerinden olan **usul ekonomisi ilkesi** (HMK m. 30) ile doğrudan ilişkilidir. Usul ekonomisi ilkesi, yargılamanın makul sürede, basit ve en az masrafla yürütülmesini hedefler. Gider avansının dava şartı yapılmasıyla, davacının yargılama giderlerini zamanında karşılaması sağlanarak, yargılamanın parasal nedenlerle aksamasının, duraklamasının veya gereksiz yere uzamasının önüne geçilmesi amaçlanmıştır. Eğer davacı gerekli avansı yatırmazsa, mahkeme bu eksikliğin giderilmesi için kesin süre verir, aksi halde dava usulden reddedilir (HMK m. 115/2). Bu, davaların ciddiyetle takip edilmesini de teşvik eder. (HMK m. 30, HMK m. 114/1-g, HMK m. 120, HMK m. 115; HMK Madde 114 Gerekçesi)