AİHM Yasak/Türkiye kararında, başvuranın FETÖ/PDY üyeliği suçundan mahkumiyeti Sözleşme'nin 7. maddesi açısından değerlendirilirken, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26 Eylül 2017 tarihli (E. 2017/16-956, K. 2017/370) ilke kararına atıf yapılmıştır. Bu kararda FETÖ/PDY'nin 'silahlı terör örgütü' niteliği hangi gerekçelere dayandırılmıştır?
AİHM Yasak/Türkiye kararının da atıfta bulunduğu Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26 Eylül 2017 tarihli ilke kararında, FETÖ/PDY'nin 'silahlı terör örgütü' olduğu sonucuna varılırken şu temel gerekçeler öne sürülmüştür: 1. **Amaç:** Devletin anayasal düzenini cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek, siyasi, ekonomik ve toplumsal yeni bir düzen kurmak. 2. **Yapılanma ve Yöntemler:** Gizlilik esasına dayalı, hücre tipi yatay yapılanma, kod isimler, özel haberleşme kanalları (ByLock vb.) kullanma. Devletin tüm anayasal kurumlarını (özellikle yargı, emniyet, ordu) ele geçirme stratejisi. 3. **Cebir ve Şiddet Unsuru:** Örgütün, Emniyet ve TSK gibi cebir ve şiddet kullanma yetkisine sahip devlet kurumlarına sızmış olması. Bu kurumlardaki örgüt mensuplarının, örgütün amaçları doğrultusunda bu silahları ve gücü kullanmaya hazır olması. Özellikle 15 Temmuz 2016 darbe girişimi sırasında örgüt mensuplarınca silah kullanılması ve bunun sonucunda sivil vatandaşların ve kamu görevlilerinin şehit edilmesi, örgütün cebir ve şiddet kullanma potansiyelini ve niyetini somutlaştıran en önemli delil olarak kabul edilmiştir. 4. **Yeterli Silaha Sahip Olma/Erişim İmkanı:** Bir örgütün 'silahlı' sayılması için tüm üyelerinin silahlı olması gerekmez; örgütün amaçlarına ulaşmak için yeterli silaha sahip olması veya bu silahlara erişim imkanının bulunması yeterlidir. Devletin silahlı güçlerine sızmış olması bu imkanı sağladığı şeklinde değerlendirilmiştir. Bu gerekçelerle YCGK, FETÖ/PDY'nin TCK m. 314 anlamında bir silahlı terör örgütü olduğuna hükmetmiştir. AİHM, bu nitelendirmenin ulusal mahkemelerin takdirinde olduğunu belirtmekle birlikte, bu nitelendirmeye dayanılarak verilen mahkumiyetlerin Sözleşme'nin 7. maddesindeki öngörülebilirlik şartını karşılayıp karşılamadığını denetlemiştir. (AİHM Yasak/Türkiye, § 88; YCGK, E. 2017/16-956, K. 2017/370)