Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2017/902 E. sayılı kararına göre, taraflar arasında aksine bir anlaşma olmayan bir para borcunun ifa yeri neresidir ve bu durum icra takibi yetkisini nasıl etkiler?

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2017/902 E. sayılı kararında, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 73. maddesine (yeni TBK m. 89) atıfla, para borçlarının alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ödenmesi gereken (götürülecek) borçlardan olduğu belirtilmiştir. Dolayısıyla, sözleşmede aksine bir hüküm yoksa ifa yeri alacaklının yerleşim yeridir. Bu nedenle, alacaklı, sözleşmeden doğan para alacağı için kendi yerleşim yerindeki icra dairesinde takip başlatabilir ve bu takip yetkilidir.