Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2019/3162 E. sayılı kararında, evinden hırsızlık yapıldığını iddia eden sanığın, şüphelendiği arkadaşını 'Paramı getirmezsen tek çaren ölümdür' diyerek tehdit etmesi ve arkadaşının intihar etmesi olayında, intihara yönlendirme suçunun unsurlarının neden oluşmadığı kabul edilmiştir?

Yargıtay, bu kararda sanığın 'kastı' üzerinde durmuştur. Sanığın, öleni tehdit etmekteki kastının, onu intihara sürüklemek değil, 'çalındığını öne sürdüğü parayı geri almaya yönelik' olduğu kabul edilmiştir. Yani, sanığın temel amacı intihar değil, paranın iadesidir. Tehdit, bu amaca ulaşmak için bir araç olarak kullanılmıştır. İntihara yönlendirme suçunun manevi unsuru olan 'bir başkasını intihara azmettirme, teşvik etme veya bu yöndeki kararını kuvvetlendirme' kastının sanıkta bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Olayın gelişiminde sanığın eylemi ile mağdurun intiharı arasında doğrudan bir illiyet bağı ve suç kastı kurulamadığı için, TCK m. 84'te düzenlenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı ve sanığın beraat etmesi gerektiği belirtilmiştir.