TCK m. 84 uyarınca intihara yönlendirme suçu, neticesi harekete bitişik bir suç olduğundan teşebbüse elverişli midir? Doktrindeki aksi görüşler nelerdir?

Genel kabul, intihara yönlendirme suçunun neticesi harekete bitişik bir tehlike suçu olduğu ve icra hareketlerinin (teşvik, yardım vb.) yapılmasıyla tamamlandığı, bu nedenle de kural olarak teşebbüse elverişli olmadığı yönündedir. Suçun tamamlanması için mağdurun intihara kalkışması dahi gerekmediğinden, icra hareketleri kısımlara bölünemez ve teşebbüsten söz edilemez. Ancak doktrindeki bazı yazarlar, suçun tamamlanma anını mağdurun intihara kalkışma anı olarak kabul ederek, failin mağduru intihardan vazgeçirmesi gibi durumlarda gönüllü vazgeçme veya teşebbüsün mümkün olabileceğini savunmaktadır. Fakat baskın görüş ve Yargıtay uygulaması, bu suçta teşebbüsün mümkün olmadığı yönündedir.