Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 2017/520 sayılı kararında, tacir olan taraflar arasında akdedilen bir abonelik sözleşmesindeki yetki şartı nasıl değerlendirilmiştir? HMK m. 17'deki 'münhasır yetki' ilkesi bu kararda nasıl yorumlanmıştır?

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 2017/520 sayılı kararında, tacir olan taraflar arasındaki sözleşmede yer alan yetki şartının HMK m. 17 uyarınca geçerli olduğu kabul edilmiştir. Mahkeme, HMK m. 17'nin 'Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır' hükmüne atıf yaparak, bu tür bir yetki sözleşmesinin 'münhasır yetki' oluşturduğunu belirtmiştir. Münhasır yetki sözleşmesi, kanunun öngördüğü genel (HMK m. 6) ve diğer özel yetkili (HMK m. 10) mahkemelerin yetkisini kaldırır. Dolayısıyla, davanın sadece sözleşmede kararlaştırılan İstanbul Mahkemelerinde görülmesi gerekirken, başka bir mahkemenin yetki itirazını reddederek davaya bakması hukuka aykırı bulunmuş ve karar bozulmuştur.