Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 2017/6973 sayılı kararında, suça sürüklenen çocuğa 'hafif mental retardasyon' tanısı konulmuş olması karşısında, yerel mahkemenin hangi eksikliği bozma nedeni olarak görülmüştür? Bu karar, TCK m. 32 ile CMK m. 74 arasındaki ilişkiyi nasıl ortaya koymaktadır?

Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 2017/6973 sayılı kararında, suça sürüklenen çocuğun dosyasına sunulan raporda 'IQ 64 hafif mental retardasyon' tanısı bulunmasına rağmen, yerel mahkemenin bu durumu araştırmadan hüküm kurması temel bozma nedeni olarak görülmüştür. Kararda, bu tanı karşısında, TCK m. 32 uyarınca çocuğun 'işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı' konusunda bir rapor alınması gerektiği belirtilmiştir. Bu raporun alınabilmesi için ise CMK m. 74'te düzenlenen usule (gerekiyorsa gözlem altına alma, uzman hekim raporu vb.) başvurulması gerektiği vurgulanmıştır. Karar, TCK m. 32'deki maddi ceza hukuku normunun tespiti için CMK m. 74'teki usul hükmünün işletilmesinin zorunlu olduğunu göstermektedir.