HMK m. 10 uyarınca sözleşmeden doğan davalarda ifa yeri mahkemesi de yetkilidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2018/973 sayılı kararında, faturaya dayalı bir para alacağı için başlatılan icra takibinde, borcun ifa yeri (TBK m. 89, eski BK m. 73) nasıl yorumlanmış ve bu yorum itirazın iptali davasındaki yetki sorununu nasıl çözmüştür?

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2018/973 sayılı kararında, taraflar arasında aksi kararlaştırılmadıkça, para borçlarının 'götürülecek borç' niteliğinde olduğu ve alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ifa edilmesi gerektiği (TBK m. 89/1) ilkesi benimsenmiştir. Bu nedenle, faturaya dayalı para alacağından kaynaklanan bir uyuşmazlıkta sözleşmenin ifa yeri, alacaklının yerleşim yeridir. HMK m. 10 bu ifa yerini özel yetkili kıldığından, alacaklı kendi yerleşim yerindeki icra dairesinde takip başlatabilir ve dolayısıyla o yer mahkemesinde itirazın iptali davası açabilir. Mahkeme, borçlunun 'mallar ayıplıydı' savunmasının alacağın niteliğini para alacağı olmaktan çıkarmadığına ve yetki itirazının bu ilke çerçevesinde reddedilerek işin esasına girilmesi gerektiğine karar vermiştir.