CMK m.119/1'e göre kolluk amirinin yazılı emri ile arama yapılabilecek haller ile yapılamayacak yerler arasındaki ayrımın temel gerekçesi nedir?

CMK m.119/1, gecikmesinde sakınca bulunan ve savcıya ulaşılamayan hallerde kolluk amirine arama emri verme yetkisi tanımıştır. Ancak bu yetki, 'konutta, işyerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda' arama için geçerli değildir. Bu yerlerde arama, en kötü ihtimalle savcının yazılı emrini gerektirir. Bu ayrımın temel gerekçesi, Anayasa ile özel olarak korunan 'konut dokunulmazlığı' (m.21) ve 'özel hayatın gizliliği' (m.20) haklarına daha üst düzeyde bir güvence sağlamaktır. Kanun koyucu, kişilerin en mahrem alanları olan bu yerlere yapılacak müdahalenin, en azından bir yargı mensubu (savcı) tarafından veya onun denetiminde verilmesini zorunlu görmüş, kolluğun tek başına bu kadar kritik bir karar almasını engellemek istemiştir. Kişinin üstü veya aracı gibi yerler için ise daha esnek bir usul öngörmüştür. (Referans: arama-elkoyma-genisletilmis, CMK m.119/1)