Bir hukuk davasında mahkeme, tahkikatın bittiğini bildirdikten sonra taraflara sözlü yargılama için gün vermiş ancak duruşmada taraflara son sözlerini sormadan hükmünü açıklamıştır. Bu durum, kanun yolu incelemesinde nasıl bir sonuç doğurur? (Yargıtay 2. HD, 2015/23823 E.)

Bu durum, tek başına bir bozma nedenidir. HMK m. 186/2, 'Sözlü yargılamada mahkeme, taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir.' şeklinde emredici bir hüküm içermektedir. Taraflara son sözlerini sormak, hukuki dinlenilme hakkının (Anayasa m. 36, HMK m. 27) son ve en önemli aşamasıdır. Taraflar bu aşamada, tahkikat boyunca ortaya çıkan tüm delil ve beyanları bir bütün olarak değerlendirip davayla ilgili nihai açıklamalarını yapma imkanı bulurlar. Mahkemenin, bu emredici usul kuralını atlayarak doğrudan hüküm vermesi, savunma hakkının ve adil yargılanma ilkesinin ağır bir ihlalidir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin anılan kararında da belirtildiği gibi, bu durum tek başına hükmün bozulması için yeterli bir sebeptir. (barandogan.av.tr/.../hmk-madde-448-zaman-bakimindan-uygulanma.html)