Bir trafik kazası nedeniyle açılan manevi tazminat davasında, mahkemenin tazminat miktarını belirlerken dikkate alması gereken temel kriterler nelerdir? Yargıtay'ın 'zenginleşme aracı olmama' ilkesi ile 'duyulan acıyı hafifletme' amacı arasındaki dengeyi nasıl kurması beklenir?

Mahkeme manevi tazminat miktarını belirlerken şu temel kriterleri dikkate almalıdır: 1) Olayın meydana geliş şekli ve vahameti. 2) Tarafların kusur oranları. 3) Zarar görenin veya ölenin yaşı, statüsü. 4) Tarafların sosyal ve ekonomik durumları. 5) Uğranılan zararın ağırlığı (ölüm, uzuv kaybı, yaralanmanın niteliği). 6) Paranın satın alma gücü ve ülkenin ekonomik koşulları. Mahkeme, bu dengeyi kurarken, hükmedilen miktarın davacı için bir 'zenginleşme aracı' haline gelmemesine, yani bir servet artışı yaratmamasına dikkat etmelidir. Ancak aynı zamanda, belirlenen miktarın, olay sebebiyle duyulan derin acı, elem ve ızdırabı bir nebze olsun dindirecek, manevi bir tatmin ve huzur duygusu yaratacak 'caydırıcı ve tatmin edici' bir düzeyde olması gerekir. Yargıtay, genellikle çok düşük miktarda belirlenen manevi tazminatları, bu dengeyi kurmadığı ve hakkaniyete aykırı olduğu gerekçesiyle bozmaktadır. (Yargıtay 17. HD - 2015/10507 K., 2017/189 K. referans alınarak). (Kaynak: barandogan.av.tr/.../olumlu-ve-yaralamali-trafik-kazasi-tazminat-davasi.html)