HMK m. 362/1-f'ye göre 'geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararlar' temyiz edilemez. Bu hüküm karşısında, bir ihtiyati tedbir kararına yapılan itiraz üzerine verilen red kararının temyiz kabiliyeti var mıdır? Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 2014/188 K. sayılı kararındaki karşı oyu bu bağlamda değerlendiriniz.

Bu konu Yargıtay içinde tartışmalıdır. HMK'nın genel sistematiğine göre, ihtiyati tedbir gibi geçici hukuki koruma kararlarına karşı kanun yolu 'istinaf' olarak belirlenmiştir (HMK m. 341/1). HMK m. 362/1-f ise bu tür kararların 'temyiz edilemeyeceğini' açıkça belirtir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 2014/188 K. sayılı kararındaki karşı oy da bu görüşü savunmaktadır. Karşı oya göre, HMK'nın Geçici 3. maddesi uyarınca bölge adliye mahkemeleri faaliyete geçene kadar 1086 sayılı HUMK'un temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması, sadece temyiz usulüne ilişkindir; hangi kararların temyiz edilebileceği ise HMK'ya göre belirlenmelidir. HMK, ihtiyati tedbir kararlarını temyiz edilemeyen kararlar arasında saydığından, bu kararların temyizen incelenmesi mümkün değildir. Ancak Daire'nin çoğunluk görüşü, bu kararı bozarak temyiz incelemesi yapmıştır. Bu durum, HMK'nın yürürlüğe girdiği ilk yıllardaki uygulama tereddütlerini ve kanun yollarına ilişkin yorum farklılıklarını göstermektedir. Mevcut durumda, bölge adliye mahkemeleri faaliyette olduğu için bu tür kararlara karşı yalnızca istinaf yolu açıktır. (Kaynak: barandogan.av.tr/.../hmk-madde-361...)